Ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ προσήλθε ως μάρτυρας την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025 ο επονομαζόμενος ως "φραπές". Ο μάρτυρας αρνήθηκε να καταθέσει επικαλούμενος το "δικαίωμα σιωπής". Η κατάσταση φαίνεται να ξέφυγε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε ότι ο "φραπές" την εξύβρισε και την απείλησε. Είχε το δικαίωμα σιωπής ο φραπές? Μπορούσε να συλλάβει τον μάρτυρα επειδή αρνήθηκε να καταθέσει? Έπρεπε να περιπλανιέται στα αστυνομικά τμήματα μέσα στην νύχτα η Ζωή Κωνσταντοπούλου και να καταθέσει "μήνυση" για να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία εις βάρος του μάρτυρα?
Ακολουθήστε μας στο BlueSky, στο mastodon, στο twitter και στο Facebook
Ποιος είναι και ποιος δεν είναι "ύποπτος"
Το δικαίωμα σιωπής και μη αυτοενοχοποίησης (104ΚΠΔ) το έχουν ο ύποπτος και ο κατηγορούμενος. Κατηγορούμενος εκείνος στον οποίο έχει ασκηθεί ποινική δίωξη (72ΚΠΔ).
Ποιος αποκαλείται ύποπτος δικονομικά? Θα πρέπει πρώτα να ξεκαθαριστεί ποιος δεν είναι ύποπτος. Είναι λογικό ότι για τους πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με την ποινική δικονομία, όταν ακούνε τον όρο "ύποπτος" να πηγαίνει το μυαλό τους στον ορισμό που θα έδινε και ένα λεξικό ήτοι ότι είναι εκείνος που δημιουργεί υποψίες ότι εμπλέκεται σε μια αξιόποινη πράξη. Αυτή όμως δεν είναι η δικονομική έννοια του υπόπτου.
Την ιδιότητα του υπόπτου δικονομικά (άρα και του διαδίκου), σύμφωνα με το άρθρο 70 παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, φέρουν τα πρόσωπα που αναφέρονται στο εδ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 244 δηλαδή τα πρόσωπα τα οποία έχουν κληθεί, με έγκυρη επίδοση κλήσης, να προσέλθουν να παράσχουν εξηγήσεις στο πλαίσιο ενεργούμενης προκαταρκτικής εξέτασης.
Επομένως, ο δικονομικά ύποπτος, ο οποίος έχει δικαίωμα σιωπής, δεν είναι το προσωπο που δημιουργεί υποψίες ότι εμπλέκεται σε κάποια αξιόποινη πράξη αλλά το πρόσωπο στο οποίο έχει γίνει επίδοση κλήτευσης να προσέλθει να δώσει εξηγήσεις στο πλαίσιο μιας προκαταρκτικής εξέτασης.
Η στάση των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στην εξεταστική επιτροπή, που υποστήριξαν ότι ο "φραπές" φέρει την ιδιότητα του υπόπτου, είναι όχι απλώς προβληματική & δικονομικά λανθασμένη αλλά και "ύποπτη". Το πιο εντυπωσαικό όμως είναι ότι ούτε ο ίδιος ο φραπές επικαλέστηκε στην εισαγωγική τοποθέτησή του ότι έχει την ιδιότητα του υπόπτου αλλά ούτε και του κατηγορουμένου. Επικαλέστηκε ότι "Αυτόν τον καιρό δεν έχω καν το βασικό δικαίωμα που έχει ο κάθε κατηγορούμενος να μάθει για τί κατηγορείται και να μπορεί να απαντήσει" χωρίς ωστόσο να αναφέρει ρητά ότι θεωρεί τον εαυτό του κατηγορούμενο ή ύποπτο.
Επιπλέον, εντελώς λανθασμένα ακούστηκε από όλα σχεδόν τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής ότι τάχα πρέπει ο εισαγγελέας να καλέσει (=επίδοση κλήσης) κάποιον για να αποκτήσει την ιδιότητα του υπόπτου. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 1 ΚΠΔ, η προκαταρκτική εξέταση διενεργείται ύστερα από παραγγελία του εισαγγελέα πλημμελειοδικών και υπό την διεύθυνσή του. Πλην όμως η παραγγελία του εισαγγελέα για διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης εκτελείται από τους προανακριτές πρωτοδίκες (πρώην πταισματοδίκες και ειρηνοδίκες) και από τους γενικούς & ειδικούς ανακριτικούς υπαλλήλους (αστυνομία, λιμενικό κλπ). Επομένως δεν είναι τεχνικά ορθό ότι θα έπρεπε να κληθεί από εισαγγελέα ο "φραπές" για να αποκτήσει την ιδιότητα του υπόπτου. Θα μπορούσε να κληθεί από την αστυνομία, πάντοτε στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης. Η επισήμανση αυτή γίνεται διότι ακόμα και οι έμπειροι νομικοί που είναι μέλη της εξεταστικής επιτροπής επιμένουν να αποδίδουν στους εισαγγελείς αρμοδιότητες που δεν έχουν ή που είναι εκτός των ορίων που θέτει η δικονομία, με αποτέλεσμα να δημιουργείται στην κοινωνία η πεπλανημένη εντύπωση ότι οι εισαγγελείς μπορούν να κάνουν περίπου ό,τι γουστάρουν: να συλλαμβάνουν όποιον γουστάρουν, να ασκούν δίωξη σε όποιον γουστάρουν, να καλούν ως κατηγορούμενο όποιον γουστάρουν κλπ. Θα πρέπει κάποτε να γίνει μία περιστολή της λανθασμένης αυτής εντύπωσης διότι με τον τρόπο αυτό υποβοηθάται η υλοποίηση των αντιδραστικών αιτημάτων που έχουν θέσει κατά καιρούς οι ενώσεις εισαγγελέων όπως για παράδειγμα η κατάργηση της ενδιάμεσης διαδικασίας των δικαστικών συμβουλίων.
Το δικαίωμα σιωπής & μη αυτοενοχοποίησης
Το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα αφορά στο ότι δεν μπορεί ο κατηγορούμενος (και ο ύποπτος) να καταστεί αποδεικτικό μέσο εναντίον του εαυτού του και δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να καταμαρτυρησει την ενοχή του για αξιόποινη πράξη η οποία του αποδίδεται. Ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας στην ίδια υπόθεση και για την ίδια πράξη για την οποία κατηγορείται. Και τούτο διότι, αν αποκτούσε την ιδιότητα του μάρτυρα, τότε θα βαρύνονταν με την υποχρέωση μαρτυρίας και αληθείας, δηλαδή θα αναιρούνταν το δικαίωμα σιωπής και μη αυτοενοχοποίησης που έχει ως κατηγορούμενος.
Το δικαίωμα σιωπής & μη αυτοενοχοποίησης περιλαμβάνει τόσο την καθολική άρνηση εξετασης όσο και την επιμέρους άρνηση κατάθεσης περιστατικών και την άρνηση απάντησης όλων ή συγκεκριμέων ερωτήσεων.
Οι μάρτυρες δεν έχουν δικαίωμα σιωπής
Οι μάρτυρες όμως δεν έχουν δικαίωμα σιωπής. Δεν έχουν δικαίωμα να αρνηθούν να καταθέσουν. Οι μάρτυρες είναι αποδεικτικά μέσα και κατά τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (209, 219, 223 ΚΠΔ) έχουν υποχρέωση μαρτυρίας και καθήκον αλήθειας. Δηλαδή, όταν κάποιος κληθεί ως μάρτυρας έχει υποχρέωση να καταθέσει και δεν έχει δικαίωμα να αρνηθεί την μαρτυρία του. Και όχι μόνο δεν έχει δικαίωμα να αρνηθεί την μαρτυρία του αλλά έχει και υποχρέωση να πει την αλήθεια.
Αν ο μάρτυρας αρνηθεί να δώσει την μαρτυρία του τιμωρείται για το αδίκημα του 224ΠΚ. Με την ίδια διάταξη τιμωρείται και αν, εν γνώσει του, καταθέτει ψευδή στοιχεία σχετικά με την υπόθεση.
Ωστόσο, επειδή κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να καταθέσει εναντίον του εαυτού του, ο μάρτυρας έχει δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης. Κατά το άρθρο 223 παρ 4 ΚΠΔ ο μάρτυρας δεν είναι υποχρεωμένος να καταθέσει περιστατικά από τα οποία θα μπορούσε να προκύψει η ενοχή του για αξιόποινη πράξη.
Το δικαίωμα αυτό όμως δεν ταυτίζεται με το δικαίωμα σιωπής. Περιεχόμενό του δεν είναι η άρνηση μαρτυρίας γενικά. Δεν μπορεί ο μάρτυρας να αρνηθεί να καταθέσει, επικαλούμενος την διάταξη αυτή. Η επίμαχη διάταξη δεν του δίνει το δικαίωμα να μην καταθέσει καθόλου αλλά το δικαίωμα να αρνηθεί, κατά την διάρκεια της εξέτασής του, να καταθέσει περιστατικά καθώς και να αρνηθεί να απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις από τις οποίες θα μπορούσε να προκύψει η ποινική του ευθύνη.
Επομένως, κατ' εφαρμογή του του δικαιώματος μη αυτοενοχοποίησης του μάρτυρα (223 παρ. 4 ΚΠΔ), ο μάρτυρας δεν αποκτά το δικαίωμα να μην καταθέτει καθόλου ή να μην απαντά σε όλες ανεξαιρέτως τις ερωτήσεις αλλά μόνο τα περιστατικά και τις ερωτήσεις εκείνες οι οποίες είναι κρίσιμες για την θεμελίωση ποινικής ευθύνης εις βάρος του.
Και πάλι δεν θα είχε δικαίωμα σιωπής
Σύμφωνα με την άποψη που υιοθετείται στο άρθρο αυτό, ακόμα κι αν ο "φραπές" είχε κληθεί ως ύποπτος στο πλαίσιο μιας προκαταρκτικής εξέτασης, και πάλι δεν θα είχε δικαίωμα σιωπής ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής παρά μόνο το δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης που έχει κάθε μάρτυρας κατά το άρθρο 223ΚΠΔ.
Το δικαίωμα σιωπής & μη-αυτοενοχοποίησης δεν εκτείνεται και σε άλλη πράξη για την οποία ο κατηγορούμενος δεν κατηγορείται ή για την οποία δεν έχει κληθεί ως ύποπτος. Δεν μπορεί για παράδειγμα εκείνος ο οποίος κατηγορείται για μία ληστεία να αρνηθεί να καταθέσει ως μάρτυρας σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία η οποία ερευνά πχ ένα τροχαίο ατύχημα. Δεν μπορεί για παράδειγμα κάποιος, επειδή κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος, να αρνηθεί να καταθέσει σε μια άλλη υπόθεση στην οποία ερευνάται άλλη πράξη πχ μια κλοπή.
Η εξεταστική επιτροπή της Βουλής δεν ερευνά τις ποινικές ευθύνες του "χασάπη", του "φραπέ", του "μανάβη" και των λοιπών προσώπων. Συνιστά μια εντελώς ξεχωριστή και διακριτή διαδικασία και ως εκ τούτου το δικαίωμα σιωπής δεν εκτείνεται και στην εξεταστική επιτροπή.
Μπορούσε η εξεταστική επιτροπή να διενεργήσει την σύλληψη του δράστη?
Από την στιγμή που ο "φραπές" αρνήθηκε να δώσει την μαρτυρία του ενώ δεν είχε δικαίωμα σιωπής, με την ολοκλήρωση της κατάθεσής του φαίνεται να διέπραξε το αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα του άρθρου 224 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα σύμφωνα με το οποίο: "Όποιος εμφανίζεται ως μάρτυρας ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης αρχής αρμόδιας να ενεργεί εξέταση και αρνείται να δώσει τη μαρτυρία του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή".
Εάν υποτεθεί ότι πράγματι διέπραξε το αυτόφωρο και αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα του 224 παρ. 2 ΠΚ, η εξεταστική επιτροπή μπορούσε να διενεργήσει την σύλληψη του δράστη? Αρχικά, πρέπει να ξεκαθαριστεί ποιο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να αναζητηθεί η απάντηση.
Το πλαίσιο δεν είναι εκείνο που έθεσαν τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής (ακόμα και της αντιπολίτευσης), τα οποία υποστήριξαν ότι η εξεταστική επιτροπή είχε την δυνατότητα να διενεργήσει την σύλληψη επειδή σύμφωνα με το άρθρο 145 παρ. 1 του Κανονισμου της Βουλής: "Οι εξεταστικές επιτρoπές έχoυν όλες τις αρμoδιότητες των ανακριτικών αρχών, καθώς και τoυ εισαγγελέα πλημμελειoδικών, και ενεργoύν κάθε αναγκαία, κατά την κρίση τoυς, έρευνα για την επίτευξη τoυ σκoπoύ για τoν oπoίo συστάθηκαν".
Ο συλλογισμός των μελών της εξεταστικής επιτροπής ήταν ότι αφού η εξεταστική επιτροπή έχει τις αρμοδιότητες του εισαγγελέα πλημμελειοδικών άρα έχει και την αρμοδιότητα να διενεργεί συλλήψεις. Στην βάση αυτού του συλλογισμού αναρωτήθηκαν κάποια μέλη της εξεταστικής επιτροπής αν ως οιονεί εισαγγελείς, η αρμοδιότητά τους εκτείνεται και στην άσκηση ποινικών διώξεων και ορθώς απήντησαν αρνητικά.
Η επίκληση της ως άνω διάταξης του κανονισμού της Βουλής είναι η λάθος βάση για οποιονδήποτε νομικό συλλογισμό διότι πολύ απλά ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν απονέμει στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών την αρμοδιότητα να διενεργεί συλλήψεις. Για να ειπωθεί με πολύ απλά λόγια, δεν είναι στο job description του εισαγγελέα η διενέργεια συλλήψεων. Αναφέρθηκε και πιο πριν ότι αυτή η συλλογιστική είναι στο πλαίσιο μιας λανθάνουσας και επικίνδυνης αντίληψης ότι ο εισαγγελέας είναι το κυρίαρχο πρόσωπο της ποινικής διαδικασίας το οποίο μπορεί περίπου να κάνει ό,τι γουστάρει. Εκτός από επικίνδυνη, η αντίληψη αυτή είναι και κόντρα στο άρθρο 6 του Συντάγματος το οποίο διαφυλάσσει την ελευθερία των πολιτών από αυθαίρετες συλλήψεις. Όχι, οι συλλήψεις δεν είναι αρμοδιότητα του εισαγγελέα ούτε και μπορεί να διατάσσει συλλήψεις όποτε και όπως γουστάρει.
Σύλληψη μπορεί να γίνει είτε με ένταλμα του ανακριτή είτε στο πλαίσιο αυτόφωρου αδικήματος. Εκεί, λοιπόν, εντοπίζεται η ορθή βάση και το ορθρό νομικό πλαίσιο. Σύμφωνα με το άρθρο 275 παρ. 1 ΚΠΔ προκειμένου για αυτόφωρα κακουργήματα και πλημμελήματα οι ανακριτικοί υπάλληλοι του άρθρου 31, καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο, έχουν υποχρέωση, ενώ οποιοσδήποτε πολίτης το δικαίωμα, να συλλάβουν το δράστη, τηρώντας τις διατάξεις του Συντάγματος και του άρθρου 279 του κώδικα για την άμεση προσαγωγή του στον εισαγγελέα. Επιπλέον, σύμφωνα με την Γνωμοδότηση υπ' αρ. 13/1995 του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, οι εισαγγελείς είναι και ανακριτικοί υπάλληλοι και ως εκ τούτου εμπίπτουν και οι ίδιοι στις διατάξεις του 275 παρ. 1 ΚΠΔ ήτοι έχουν την υποχρέωση να συλλάβουν τον δράστη αυτόφωρου εκλήματος.
Συνεπώς, τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής είχαν την υποχρέωση να συλλάβουν τον δράστη αυτόφωρου εγκλήματος όχι ομως επειδή, ως οιονεί εισαγγελείς, η διενέργεια συλλήψεων είναι στις αρμοδιότητές τους αλλά επειδή ως οιονεί εισαγγελείς είναι από τα πρόσωπα που υποχρεούνται κατά το άρθρο 275ΚΠΔ να διενεργούν συλλήψεις, στο πλαίσιο πάντοτε των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής. Ως εκ τούτου δεν πρόκειται για άσκηση αρμοδιότητας που εμπίπτει στις αρμοδιότητες του εισαγγελέα αλλά για εκπλήρωση καθήκοντος που προβλέπεται στον νόμο.
Επομένως, η εξεταστική επιτροπή μπορούσε να διενεργήσει την σύλληψη του μάρτυρα που διέπραξε το αδίκημα του άρθρου 224 παρ. 2 ΠΚ και να εφαρμόσει την διαδικασία του άρθρου 279ΚΠΔ ήτοι να τον παραδώσει στην αστυνομική δύναμη της Βουλής με έκθεση σύλληψης για να οδηγηθεί ενώπιον του εισαγγελέα πλημμελειοδικών.
Είναι εντυπωσιακό ότι κανένα από τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής δεν αναφέρθηκε στο 275ΚΠΔ, ούτε καν η Ζωή Κωνσταντοπούλου
Έπρεπε να κάνει μήνυση η Ζωή Κωνσταντοπούλου?
Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο μάρτυρας την εξύβρισε και την απείλησε. Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι κανένα μέλος της εξεταστικής επιτροπής δεν έθεσε ερωτήσεις στον μάρτυρα για το εάν διέπραξε όσα ισχυρίστηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου αλλά ότι αρκέστηκαν να την καταδικάσουν (sic!) για την έκφραση "σιγά μην σκίσετε κανένα καλσόν" που απήυθηνε στην κα. Συρεγγέλα. Δηλαδή ο μάρτυρας ο οποίος φέρεται να διέπραξε κι άλλα αδικήματα βγήκε εντελώς αλώβητος και η προσοχή των μελών της εξεταστικής επικεντρώθηκε όχι στην συμπεριφορά του αλλά στην συμπεριφορά της κας. Κωνσταντοπούλου.
Με την σιγουριά και το θράσος του ανίδεου, μέλη της εξεταστικής επιτροπής και δημοσιογράφοι είπαν στην κα. Κωνσταντοπούλου ότι έπρεπε τάχα να επισκεφθεί κάποιο αστυνομικό τμήμα για να κάνει "μήνυση" (sic!) κατά του μάρτυρα για τα αδικήματα που διέπραξε εις βάρος της διότι διώκονται κατ' έγκληση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τα άρθρα 275 παρ. 2 και 418 παρ. 3 ΚΠΔ, στα εγκλήματα που διώκονται με έγκληση επιτρέπεται η σύλληψη αν υποβληθεί η έγκληση, έστω και προφορικά, σε εκείνον που έχει δικαίωμα να συλλάβει το δράστη. Επομένως, ως προς τα αδικήματα που φέρεται να διέπραξε ο μάρτυρας κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου, όχι, δεν είχε υποχρέωση να μεταβεί σε αστυνομικό τμήμα για να κάνει "μήνυση". Η σύλληψή του μπορούσε να διενεργηθεί με μόνη την προφορική της καταγγελία σε κάποιον από τους αστυνομικούς είτε της φρουράς της Βουλής είτε οποιονδήποτε αστυνομικό και η προφορική της καταγγελία θα καταγράφονταν στην έκθεση σύλληψης. Επομένως, εάν είχε την ευκαιρία να συνμιλήσει με πλήρωμα περιπολικού της αστυνομίας η κα. Κωνσταντοπούλου, θα μπορούσε νομότυπα και δικονομικώς άψογα να καταμηνύσει ενώπιόν τους τόσο τα αυτεπαγγέλτως όσο και τα κατ' έγκληση διωκόμενα εγκλήματα που θεωρεί ότι διέπραξε ο εν λόγω μάρτυρας χωρίς να απαιτείται εκ του νόμου να επισκεφθεί κάποιο αστυνομικό τμήμα. Και σε αυτό το περιστατικό όμως είναι εντυπωσιακό ότι η κα. Κωνσταντοπούλου δεν επικαλέστηκε τις εν λόγω διατάξεις σε όσους την κατηγόρησαν.
Ιστορικό εξεταστικής επιτροπής
Την Τρίτη 15 Ιουλίου 2025, τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν προτάσεις για την σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης ("προανακριτική") σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος για την διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών των μελών της κυβέρνησης Μάκη Βορίδη, Λευτέρη Αυγενάκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ (Πρόταση ΣΥΡΙΖΑ - Νέα Αριστερά, Πρόταση ΠΑΣΟΚ).
Οι προτάσεις αυτές συζητήθηκαν ενώπιον της Βουλής την Τετάρτη 30 Ιουλίου 2025. Η Βουλή καταψήφισε τις προτάσεις για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής σε μια διαδικασία κατά την οποία οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν με επιστολική ψήφο και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης αποχώρησαν (πρακτικά Βουλής 30.07.2025).
Την πρώτη πρόταση για σύσταξη εξεταστικής επιτροπής, η οποία διευκόλυνε την Νέα Δημοκρατία, δεν την κατέθεσε η ΝΔ αλλά η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου την Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025. Η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε την πρότασή της, την Τρίτη 15 Ιουλίου 2025. Η πρόταση της ΝΔ για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής συζητήθηκε ενώπιον της Βουλής την Τρίτη 29 Ιουλίου 2025 και την υπερψήφισαν με 166 ψήφους οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλλά και ανεξάρτητοι βουλευτές, μεταξύ των οποίων οι προερχόμενοι από τους "Σπαρτιάτες" Χαράλαμπος Κατσιβαρδάς, Ιωάννης Κόντης και Κωνσταντίνος Φλώρος αλλά και ο Παύλος Σαράκης. Απείχαν οι βουλευτές του ΚΚΕ και της Ελληνικής Λύσης.
Τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής καταγράφονται στην από 11.09.2025 με αρ. πρωτ: 9270 και αρ. διεκπ: 6530 απόφαση του Προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και είναι τα εξής:
Α/Α Θέση Κόμμα Όνομα
1 Πρόεδρος Νέα Δημοκρατία Νικολακόπουλος Ανδρέας
2 Αντιπρόεδρος Νέα Δημοκρατία Συρεγγέλα Μαρία
3 Γραμματέας Νέα Δημοκρατία Λυτρίβη Ιωάννα
4 Μέλος Νέα Δημοκρατία Ακτύπης Διονύσιος
5 Μέλος Νέα Δημοκρατία Αυγερινοπούλου Διονυσία
6 Μέλος Νέα Δημοκρατία Βλαχάκος Νικόλαος
7 Μέλος Νέα Δημοκρατία Βρεττάκος Γεώργιος
8 Μέλος Νέα Δημοκρατία Γκολιδάκης Διαμαντής
9 Μέλος Νέα Δημοκρατία Δεληκάρη Αγγελική
10 Μέλος Νέα Δημοκρατία Ιατρίδη Τσαμπίκα (Μίκα)
11 Μέλος Νέα Δημοκρατία Καππάτος Παναγής
12 Μέλος Νέα Δημοκρατία Κουλκουδίνας Σπυρίδων
13 Μέλος Νέα Δημοκρατία Λαζαρίδης Μακάριος
14 Μέλος Νέα Δημοκρατία Λιάκος Ευάγγελος
15 Μέλος Νέα Δημοκρατία Λιβανός Μιχαήλ
16 Μέλος Νέα Δημοκρατία Μάνη-Παπαδημητρίου Άννα
17 Μέλος Νέα Δημοκρατία Φόρτωμας Φίλιππος
18 Μέλος ΠΑΣΟΚ Αποστολάκη Ελένη - Μαρία (Μιλένα)
19 Μέλος ΠΑΣΟΚ Λιακούλη Ευαγγελία
20 Μέλος ΠΑΣΟΚ Μουλκιώτης Γεώργιος
21 Μέλος ΠΑΣΟΚ Πουλάς Ανδρέας
22 Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Κόκκαλης Βασίλειος
23 Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
24 Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Μπάρκας Κωνσταντίνος
25 Μέλος ΚΚΕ Καραθανασόπουλος Νικόλαος
26 Μέλος ΚΚΕ Μανωλάκου Διαμάντω
27 Μέλος ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ζεϊμπέκ Χουσεΐν
28 Μέλος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ Μπούμπας Κωνσταντίνος
29 Μέλος ΝΙΚΗ Ρούντας Γεώργιος
30 Μέλος ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Καζαμίας Αλέξανδρος
31 Μέλος ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ Αυλωνίτης Αλέξανδρος-Χρήστος
Ακολουθήστε μας στο BlueSky, στο mastodon, στο twitter και στο Facebook
